СТАЦЬ ПАЎЛІНАМ
«Хто пакідае ўсё дзеля Божай любові, той ведае, што пакінуў мала ў параўнанні з тым, што знайшоў».
Св. Альберт Вялікі
Кожны з айцоў і братоў Паўлінаў, напэўна, указваў бы на розныя аспекты паўлінскага жыцця або духоўнасці, якія заахвоцілі ісці шляхам святога Паўла Першага Пустэльніка. Кожнага з іх па-рознаму адчуў манаскае пакліканне, і кожны з іх раней ці пазней Бог прывеў у паўлінскую супольнасць. Калі маеш пытанні, хочаш больш даведацца пра паўлінскае жыццё – пішы або тэлефануй да нас.
Паўлінская фармацыя мае наступныя этапы:
ПРЭНАВІЦЫЯТ
Пасля падачы дакументаў кандыдаты пачынаюць прэднавіцыят, які праходзіць у Кракаве на Скалцы і доўжыцца з сярэдзіны ліпеня да канца жніўня. Гэта час ўвядзення ў манаскае жыццё.
Прэднавіцыят заканчваецца тыднёвымі рэкалекцыямі. Пасля іх заканчэння кандыдаты адпраўляюцца ў Лесьнёў, каб пачаць навіцыят.
НАВІЦЫЯТ
Навіцыяцкая штодзённасць – гэта школа малітвы, шукання цішыні, адкрывання Слова Божага і жыцця у супольнасці, і адначасова выпрабаванне паклікання. Магістр навіцыяту вызначае распарадак дня, вызначае абавязкі і праводзіць жыццё навіцыяў новымі шляхамі, але перш за ўсё адкрывае перспектыву сустрэчы з Богам і спазнання Яго любові.
Таму кожны дзень пачынаецца з разважання над Святым Пісаннем, у якім запісаны лёсы кожнага з нас. Ранішняя св. Імша з’яўляецца вялікай ласкай і служыць для пабудовы сапраўднай еднасці. Браты вучацца канцэнтраваць вакол яе ўсё сваё жыццё. Навіцыят мае на мэце ўмацаванне паклікання і становіцца для навіцыя шчаслівым пачаткам супрацоўніцтва з Божай ласкай, якое вядзе да перамянення ў «новага чалавека» ў Хрысце, па прыкладзе нашага патрыярха св. Паўла Першага Пустэльніка, выкараніўшы свае недахопы і набыўшы цноты, праз пакору, аскетызм і манаскую дысцыпліну. Гэта час, каб паглядзець на жыццё паўлінскіх манахаў, закахацца ў Слова Божае, у ружанцовую малітву, але гэта таксама ідэальны час, каб знайсці супакой і любоў ва ўласным сэрцы сярод сваіх штодзённых абавязкаў і фізічнай працы, паглядзець на сябе вачыма будучага манаха ў харызме «Solus cum Deo solo» сам-насам з Богам, прыслухоўваючыся да голасу Ляснёўскай Пані, якая шмат гадоў з’яўляецца апякункай навіцыяту. За гэты час навіцый прымае рашэнне прынесці ахвяру любові Богу, прыняўшы паўлінскі габіт, а таксама складаючы манаскія абяцанні: чыстасць, убоства і паслухмянасць. Навіцыят у нашым Ордэне складае адзін год для кандыдатаў да святарства; два гады для братоў.
Пасля рэкалекцый, якія прайшлі раней у Кракаве, кандыдаты ўрачыста прымаюцца ў навіцыят 7 верасня, напярэдадні свята Нараджэння Божай Маці.
Праз тры месяцы, 8 снежня, ва ўрачыстасць Беззаганнага Зачацця Маці Божай, яны прымаюць габіт.
Навіцыят заканчваецца першымі манаскімі абяцаннямі 8 верасня.
СЕМІНАРЫЯ
У 1472 г. кс. Ян Длугаш запрасіў на кракаўскую Скалку манахаў з ордэна Святога Паўла Першага Пустэльніка. Па Божай волі яны знаходзяцца тут бесперапынна да сённяшняга дня.
У 1653 г. паўліны атрымалі дазвол ад Апостальскай Сталіцы на адкрыццё дома для філасофскага і тэалагічнага навучання. Лёс выпаў на Скалку. Такім чынам, паўлінскае навучанне мае свой пачатак менавіта тут, на Скалцы, пад каралеўскім Вавелем, пад аховай св. Міхаіла Арханёла і св. Станіслава, біскупа і мучаніка.
Вось ужо больш за 350 гадоў Скалка ў Кракаве звязана з вучобай, якая ўключае філасофію – 2 гады і тэалогію – 4 гады, як этап фарміравання будучых святароў-паўлінаў. Многія пакаленні паўлінаў звязваюць гэтае месца з адным: семінарыяй. Гэтая назва хавае незвычайную таямніцу шляха да яшчэ большай таямніцы Хрыстовага Святарства. Тут мы становімся святарамі. Тут мы пазнаем Найвышэйшага Святара Езуса Хрыста, і не толькі праз вучобу, а таксама праз малітву. Такім чынам, семінарыя — гэта вялікая школа малітвы, дзе ўзрастае нашае пакліканне, дзе паглыбляецца наша сяброўства з Богам. Наша сустрэча з Панам Езусам — гэта перш за ўсё штодзённая святая Імша і малітва Літургіі Гадзінаў. Гэта асновы духоўнага жыцця паўлінскай супольнасці.
ФАРМАЦЫЯ БРАТОЎ
ПАСТУЛАТ
Кандыдаты на братаў пасля гадавога пастулату накіроўваюцца ў прэнавіцыят.
Пастулат – гэта перыяд пачатковага выпрабавання і паступовага прыстававання да паўлінскага жыцця. Гледзячы на прыклад Езуса Хрыста, Яго Маці і св. Юзафа ў Назарэце, кандыдаты могуць праз шматлікія працы наследаваць іх жыццё ў працы і асвячаць гэты час малітвай, цішынёй і сузіраннем. Гэты перыяд — падрыхтоўка да прэнавіцыяту і навіцыяту. Пасля завяршэння пастулату кандыдаты праходзяць двухгадовы навіцыят у Леснёве, пасля чаго складаюць першыя манаскія абяцанні.
ЮНІАРАТ
Пасля складання першых манаскіх абяцанняў браты пачынаюць паругадовы перыяд фармацыі, вядомы як юніарат. Браты-юніарысты праводзяць яго першыя два гады разам са сваімі братамі-клерыкамі на Скалцы, затым працягваюць ў розных паўлінскіх кляштарах. Яны бяруць на сябе шматлікія абавязкі такія як: закрыстыянін, рэфектарскі, повар, электрык, гукарэжысёр на радыё і г.д. Пасля некалькіх гадоў юніарату, браты складаюць вечныя абяцанні. На працягу ўсяго свайго жыцця паўліна клапоціцца аб бесперапыннай прысутнасці Хрыста ў сваім жыцці, якое мы называем перманентнай (бесперапыннай) фармацыяй.
